Polityka zielonego biura...
Banki w rozmaity sposób wykorzystują ekologię w budowaniu i promowaniu
swojej marki. Jednocześnie jednak wywierają w tej dziedzinie wpływ na
swoich klientów i konkurentów – a co za tym idzie, na środowisko.
Liliana Anam, doradca ds. CSR, założycielka serwisu CSRinfo, uważa, że
z punktu widzenia odpowiedzialnego biznesu firmy zarządzają nie tylko
swoim wpływem ekonomicznym, ale również społecznym oraz środowiskowym.
Banki nie należą do wyjątków. W ich przypadku można wymienić pięć
kategorii najczęściej podejmowanych działań.
Pierwsza to „Polityka zielonego biura”, obejmująca kwestie zużycia zasobów takich jak energia, woda, papier, a także emisji – czyli elementy wynikające z bezpośredniego, fizycznego wpływu banku na środowisko. Przykładem dokonania analizy takiego wpływu jest w Polsce bank BOŚ, który zdecydował się na audyt klimatyczny. Przedłużeniem polityki zielonego biura są zazwyczaj działania ukierunkowane na zmianę postaw i wzrost świadomości u pracowników. Kolejną kategorię stanowią działania ekologiczne, najczęściej w formie kampanii społecznych, zielonego marketingu, które trafiają do klientów, pracowników i społeczności. Te działania łączą wymiar wizerunkowy i środowiskowy. Przykładem jest program Citi Handlowego „Więcej drzew dzięki Tobie”, „Zamień papierowy wyciąg na książkę” PKO BP czy karta typu affinity Co-operative Banku, wydana wspólnie z organizacją ekologiczną Friends of the Earth. Poza te działania wykracza przeprowadzany ze środków unijnych przez Piraeus Bank projekt Green Banking. To specjalny, „zielony oddział” banku, w którym klienci mogą nie tylko zapoznać się z polityką środowiskową banku, dowiedzieć się czym jest zmiana klimatu, ale również skorzystać ze specjalnych usług bankowych. Następnym typem działań tego rodzaju jest włączenie kwestii środowiskowych do zasad przyznawania pożyczek, kredytów i innych produktów. W tym przypadku banki zarządzają swoim wpływem pośrednim, który jest kluczowy w tej branży. Przykładem są tutaj Climate Principles czy Carbon Principes, przyjęte przez takie banki jak Citi Group czy HSBC. Ostatnią z kategorii jest tworzenie nowych produktów i usług związanych z nowymi preferencjami klientów i rosnącym zainteresowaniem inwestorów „zielonymi inwestycjami”. Przykładami są indeksy środowiskowe, fundusze ekologiczne, jak również pojawiające się bankowe produkty zrównoważone. Bankiem, który znalazł niszę usług na fali ekologii, jest Credit Agricole, który udziela pożyczek na certyfikacje organiczne. Bardziej zaawansowane kroki podjął francuski bank Caisse d’Epargne, który swój tzw. unique selling point oparł o kwestie środowiskowe. Bank wspólnie z organizacjami społecznymi wypracował system labellingu do oznaczenia produktów finansowych, biorący pod uwagę nie tylko ryzyko finansowe, ale również kwestie zrównoważonego rozwoju.
Pierwsza to „Polityka zielonego biura”, obejmująca kwestie zużycia zasobów takich jak energia, woda, papier, a także emisji – czyli elementy wynikające z bezpośredniego, fizycznego wpływu banku na środowisko. Przykładem dokonania analizy takiego wpływu jest w Polsce bank BOŚ, który zdecydował się na audyt klimatyczny. Przedłużeniem polityki zielonego biura są zazwyczaj działania ukierunkowane na zmianę postaw i wzrost świadomości u pracowników. Kolejną kategorię stanowią działania ekologiczne, najczęściej w formie kampanii społecznych, zielonego marketingu, które trafiają do klientów, pracowników i społeczności. Te działania łączą wymiar wizerunkowy i środowiskowy. Przykładem jest program Citi Handlowego „Więcej drzew dzięki Tobie”, „Zamień papierowy wyciąg na książkę” PKO BP czy karta typu affinity Co-operative Banku, wydana wspólnie z organizacją ekologiczną Friends of the Earth. Poza te działania wykracza przeprowadzany ze środków unijnych przez Piraeus Bank projekt Green Banking. To specjalny, „zielony oddział” banku, w którym klienci mogą nie tylko zapoznać się z polityką środowiskową banku, dowiedzieć się czym jest zmiana klimatu, ale również skorzystać ze specjalnych usług bankowych. Następnym typem działań tego rodzaju jest włączenie kwestii środowiskowych do zasad przyznawania pożyczek, kredytów i innych produktów. W tym przypadku banki zarządzają swoim wpływem pośrednim, który jest kluczowy w tej branży. Przykładem są tutaj Climate Principles czy Carbon Principes, przyjęte przez takie banki jak Citi Group czy HSBC. Ostatnią z kategorii jest tworzenie nowych produktów i usług związanych z nowymi preferencjami klientów i rosnącym zainteresowaniem inwestorów „zielonymi inwestycjami”. Przykładami są indeksy środowiskowe, fundusze ekologiczne, jak również pojawiające się bankowe produkty zrównoważone. Bankiem, który znalazł niszę usług na fali ekologii, jest Credit Agricole, który udziela pożyczek na certyfikacje organiczne. Bardziej zaawansowane kroki podjął francuski bank Caisse d’Epargne, który swój tzw. unique selling point oparł o kwestie środowiskowe. Bank wspólnie z organizacjami społecznymi wypracował system labellingu do oznaczenia produktów finansowych, biorący pod uwagę nie tylko ryzyko finansowe, ale również kwestie zrównoważonego rozwoju.
Autor: Tomasz Borkowski(offline)
